-obniża poziom akcji kredytowej banków stanowiÄ…c substytucyjne wzglÄ™dem kredytu bankowego źródÅ‚o kapitaÅ‚u dla przedsiÄ™biorstw,
-dostarcza rozÅ‚ożonej w czasie formy finansowania na realizacjÄ™ dÅ‚ugoterminowych celów inwestycyjnych,
-jest długoterminowym instrumentem inwestycyjnym o przewidywalnej strukturze spływu należności,
-stanowi formÄ™ alokacji kapitaÅ‚u dostosowanÄ… zarówno do oczekiwaÅ„ inwestorów jak i potrzeb emitentów obligacji,
Z punktu widzenia przedsiÄ™biorstwa obligacje, podobnie jak emisje akcji czy kredyt bankowy, stanowiÄ… źródÅ‚o kapitaÅ‚ów, jednak peÅ‚niÄ… inne funkcje, co wynika miÄ™dzy innymi z celów, do których dążą emitenci i inwestorzy (obligatariusze). Najczęściej do podstawowych funkcji obligacji korporacyjnych zalicza siÄ™:
-funkcjÄ™ pożyczkowÄ…, która umożliwia przedsiÄ™biorstwu pozyskanie Å›rodków pieniężnych z tytuÅ‚u emisji obligacji,
-funkcjÄ™ inwestycyjnÄ…, w ramach której obligacja stanowi formÄ™ alokacji kapitaÅ‚u przez nabywcÄ™ instrumentu wyemitowanego przez przedsiÄ™biorstwo,
-funkcjÄ™ obiegowÄ…, rozumianÄ… jako możliwość odsprzedaży tego instrumentu na rynku wtórnym, gdzie specyfika obligacji pozwala na swobodny obrót tymi walorami,
-funkcjÄ™ pÅ‚atniczÄ… - wynikajÄ…cÄ… z funkcji obiegowej – która pozwala na regulowanie zobowiÄ…zaÅ„ obligatariusza obligacjami, które peÅ‚niÄ… rolÄ™ Å›rodka pÅ‚atniczego substytucyjnego wobec pieniÄ…dza,
-funkcjÄ™ gwarancyjnÄ… – zgodnie z ustawÄ… o obligacjach emitent odpowiada caÅ‚ym swoim majÄ…tkiem za zobowiÄ…zania wynikajÄ…ce z obligacji, a czÄ™sto stosowane sÄ… dodatkowe zabezpieczenia na poszczególnych skÅ‚adnikach majÄ…tku przedsiÄ™biorstwa, co dodatkowo ma zagwarantować zdolność danego podmiotu do realizacji należnych wobec obligatariuszy Å›wiadczeÅ„.1
Rozwój rynku obligacji korporacyjnych na Å›wiecie
PoczÄ…tki dynamicznego rozwoju rynku obligacji korporacyjnych siÄ™gajÄ… poÅ‚owy XIX wieku. W tymże okresie miaÅ‚ miejsce zintensyfikowany rozwój kopalni, sieci kolejowej i kanalizacyjnej w Stanach Zjednoczonych – do 1860 r. łączna dÅ‚ugość trakcji w USA wynosiÅ‚a 30 tys. mil, podczas gdy w 1910 r. byÅ‚o to już ponad 351 tys. mil2, a symbolicznym ukoronowaniem rozwoju infrastruktury komunikacyjnej staÅ‚o siÄ™ połączenie wschodniego i zachodniego wybrzeża połączeniem kolejowym w 1986 r. Niespotykana dotychczas skala nakÅ‚adów inwestycyjnych wiÄ…zaÅ‚a siÄ™ z koniecznoÅ›ciÄ… organizacji adekwatnych źródeÅ‚ finansowania.
Firmy tworzÄ…ce kolejowÄ… infrastrukturÄ™ emitowaÅ‚y obligacje przede wszystkim w trzech okresach: 1866 – 1873, 1879 – 1883 oraz 1886 – 1892.3 W znaczÄ…cej wiÄ™kszoÅ›ci instrumenty te cechowaÅ‚y siÄ™ dÅ‚ugoterminowym okresem zapadalnoÅ›ci, stałą stopÄ… procentowÄ… oraz zabezpieczeniem na majÄ…tku emitentów. W okresie nastÄ™pujÄ…cym po pierwszej fali emisji obligacji (tj. po 1873 r.) miaÅ‚y również miejsce pierwsze masowe przypadki niewypÅ‚acalnoÅ›ci odsetek dla obligatariuszy – nawet do 36% caÅ‚kowitej wartoÅ›ci wszystkich wyemitowanych w danym okresie obligacji. Wraz ze wzrostem skali prowadzonych inwestycji, zwiÄ™kszaÅ‚a siÄ™ liczba emitowanych instrumentów – jeszcze w 1880 r. w Commercial and Financial Chronicle wymienianych 12 emitentów. W 1899 r. byÅ‚o ich już dwustu. Wobec powyższych przemian w naturalny sposób rozwijaÅ‚ siÄ™ rynek kapitaÅ‚owy, którego centralnym oÅ›rodkiem w USA staÅ‚ siÄ™ Nowy Jork.
Wraz z dojrzewaniem rynku zaczęły siÄ™ pojawiać coraz doskonalsze narzÄ™dzia pomiaru ryzyka kredytowego, dziÄ™ki którym inwestorzy lepiej mogli przewidzieć problemy z wypÅ‚atÄ… odsetek od emitentów obligacji.
Rysunek: Stopa niewypÅ‚acalnoÅ›ci (ważona wartoÅ›ciÄ… nominalnÄ…) obligacji emitowanych przez przedsiÄ™biorstwa niefinansowe w latach 1880 – 2000 w USA (%)
.png)
ŹródÅ‚o: Kay Giesecke, Francis A. Longstaff, Anderson Schooland, Stephen Schaefer, Ilya Strebulaev, Corporate bond default risk: a 150 year perspective, Journal of Financial Economics 102 (2011), s. 233 – 250
Na przestrzeni ostatnich 150 lat stopa niewypÅ‚acalnoÅ›ci obligacji korporacyjnych w USA stopniowa malaÅ‚a aż do lat 90-tych ubiegÅ‚ego wieku. Widać zatem wyraźnie, że bezpieczeÅ„stwo inwestycji w instrumenty dÅ‚użne emitowane przez przedsiÄ™biorstwa stopniowo rosÅ‚o. Wprawdzie w okresie Wielkiego Kryzysu poziom niewypÅ‚acalnoÅ›ci wzrastaÅ‚ kilkukrotnie powyżej 2%, jednak okres powojenny to już czas prosperity dla gospodarki amerykaÅ„skiej, co znalazÅ‚o odzwierciedlenie w wyraźnej stabilizacji rynku obligacji. Pogorszenie wskaźników pÅ‚atnoÅ›ci kuponowych nastÄ…piÅ‚o w latach 90-tych, kiedy to rynkami finansowymi wstrzÄ…snÄ…Å‚ najpierw kryzys azjatycki, nastÄ™pnie baÅ„ka internetowa, a w 2008 r. kolejnÄ… falÄ™ niewypÅ‚acalnoÅ›ci wywoÅ‚aÅ‚ ciÄ…g wydarzeÅ„, którego symbolem staÅ‚a siÄ™ upadÅ‚ość banku inwestycyjnego Lehman Brothers.
Powstanie rynków gieÅ‚dowych umożliwiÅ‚o dynamiczny wzrost wolumenu obrotu obligacjami – pomimo rosnÄ…cych wartoÅ›ci emisji od poÅ‚owy lat 70-tych relacja wymiany handlowej instrumentów do ich wartoÅ›ci nominalnej ksztaÅ‚tuje siÄ™ na porównywalnym poziomie.
Rysunek: Wartość obrotów w handlu obligacjami na gieÅ‚dzie nowojorskiej NYSE w stosunku do wartoÅ›ci nominalnej wyemitowanych obligacji
.png)
ŹródÅ‚o: opracowanie wÅ‚asne na podstawie danych pochodzÄ…cych ze strony internetowej NYSE
Widać jednoczeÅ›nie, że wolumen obrotu obniżaÅ‚ siÄ™ w niepewnych - w skali makro - czasach – tj. w trakcie zaÅ‚amania koniunktury na przeÅ‚omie lat 20-tych i 30-tych oraz trakcie trwania II wojny Å›wiatowej.
PorównujÄ…c z kolei znaczenie rynku obligacji do rynku akcji pod kÄ…tem wielkoÅ›ci wymiany na gieÅ‚dzie nowojorskiej, widzimy, że uwagÄ™ inwestorów na rynku wtórnym wraz z rozwojem rynków kapitaÅ‚owych stopniowo coraz bardziej przyciÄ…gaÅ‚y instrumenty udziaÅ‚owe.
Rysunek: Procentowy stosunek wartości obrotu obligacjami do obrotu akcjami na NYSE w kolejnych latach
.png)
ŹródÅ‚o: opracowanie wÅ‚asne na podstawie danych pochodzÄ…cych ze strony internetowej NYSE
W obliczu zawirowaÅ„ okresu miÄ™dzywojennego obroty na relatywnie bezpiecznych obligacjach osiÄ…gaÅ‚a nawet 1/3 wartoÅ›ci wymiany na rynku akcji. Po zakoÅ„czeniu II wojny Å›wiatowej trend ten odwróciÅ‚ siÄ™ jednak na rzecz instrumentów udziaÅ‚owych i od ponad 60 lat relacja obrotów na obligacjach do handlu akcjami na NYSE maleje.
PorównujÄ…c segment papierów dÅ‚użnych przedsiÄ™biorstw do pozostaÅ‚ych rodzajów obligacji – skarbowych i municypalnych, widać wyraźnie, iż rynek instrumentów korporacyjnych na NYSE roÅ›nie najszybciej i w poÅ‚owie lat 90-tych po raz pierwszy łączna nominalna wartość papierów komercyjnych byÅ‚a wyższa od sumy walorów skarbowych w obrocie. Najmniejszym pozostawaÅ‚ segment obligacji municypialnych, obecnie niemal 3-krotnie mniejszy od rynku instrumentów korporacyjnych.
Rysunek: Wartość nominalna wyemitowanych obligacji w obrocie w latach 1920-2002 (mln 2002 r. USD)
.png)
ŹródÅ‚o: opracowanie wÅ‚asne na podstawie danych pochodzÄ…cych ze strony internetowej NYSE
AnalizujÄ…c stronÄ™ popytowÄ… widzimy, iż najwiÄ™kszÄ… grupÄ™ inwestorów na rynku obligacji stanowiÄ… firmy ubezpieczeniowe i banki. Ich dominacja w okresie przedwojennym wydaje siÄ™ być wynikiem relatywnie niskiego poziomu rozwoju rynków kapitaÅ‚owych na Å›wiecie. W okresie powojennym swojÄ… obecność zaznaczajÄ… fundusze emerytalne, fundusze inwestycyjne i co ciekawe, inwestorzy prywatni, którzy staja siÄ™ drugÄ… najważniejszÄ… grupÄ… inwestorów na rynku instrumentów korporacyjnych.
Rysunek: Nabywcy amerykaÅ„skich obligacji korporacyjnych emitowanych w latach 1900 – 2000 *
.png)
ŹródÅ‚o: opracowanie wÅ‚asne na podstawie Guthman, 1950 oraz danych FED
Obecnie pozycja banków nadal ma charakter dominujÄ…cy. Fundusze emerytalne po okresie znaczÄ…cej aktywnoÅ›ci na przeÅ‚omie lat 70-tych i 80-tych zaczynajÄ… tracić udziaÅ‚ w rynku. Podobnie rzecz ma siÄ™ w inwestorami prywatnymi. RoÅ›nie natomiast rola funduszy inwestycyjnych.
http://www.certuscapital.pl/newconnect
Krzysztof Górka
Analityk Rynków Finansowych
Certus Capital
az

