Wynik produkcji przemysłowej w czerwcu był nieco niższy niż przewidywał konsensus rynkowy. W znaczącym stopniu obciążony był efektem wysokiej bazy ubiegłego roku/ Ekonomiści wskazują, że do spadku tempa wzrostu w tym sektorze przyczynić się mogły również bariery podażowe w braku, surowców, komponentów i półproduktów.
Główny Urząd Statystyczny (GUS) podał dziś, że produkcja sprzedana przedsiębiorstw przemysłowych wzrosła o 18,4% r/r w czerwcu 2021 r. W ujęciu miesięcznym odnotowano wzrost o 4%. Po wyeliminowaniu wpływu czynników o charakterze sezonowym, w czerwcu br. produkcja sprzedana przemysłu ukształtowała się na poziomie o 18,6% wyższym niż w analogicznym miesiącu ub. roku i o 0,2% wyższym w porównaniu z majem br. Według wstępnych danych w czerwcu br., w stosunku do czerwca ub. roku, wzrost produkcji sprzedanej (w cenach stałych) odnotowano w 32 (spośród 34) działach przemysłu, m.in. w produkcji komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych – o 47,5%, urządzeń elektrycznych – o 38,6%, metali – o 30,6%, wyrobów z metali – o 24,4%, wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych – o 23,1%, papieru i wyrobów z papieru – o 22,3%, maszyn i urządzeń – o 20,0%, wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych – o 19,4%.
Konsensus rynkowy przewidywał wzrost produkcji przemysłowej w ujęciu rocznym o 19%.
Dane czerwcowe pozostały pod wpływem wysokiej bazy odniesienia sprzed roku, gdy gospodarka i sektor przemysłowy rozpoczęły proces ożywienia w maju czerwcu i silnie odbijały również w miesiącach letnich. Ten efekt będzie słabł w kolejnych miesiącach i produkcja przemysłowa będzie stabilizować się w okolicach 10% r/r.
Zdaniem analityków, problemy podażowe zostały również odzwierciedlone w rosnących cenach producentów.
Poniżej przedstawiamy najciekawsze komentarze analityków:
„Struktura wzrostu produkcji sugeruje rosnącą rolę popytu krajowego. Wskazywały na to też badania koniunktury, pokazujące silny wzrost zamówień krajowych. Efekt otwarcia gospodarki postępuje. Naszym zdaniem silne odbicie popytu krajowego pozwoli domknąć ujemną w Polsce lukę popytową na przełomie 2021/2022” – starszy ekonomista ING Banku Dawid Pachucki
„Atrybucja rozczarowań w danych z jednego miesiąca jest zawsze trudna, przypuszczamy jednak, że w niektórych sektorach mogą być widoczne realne konsekwencje ograniczeń podażowych w postaci braku komponentów, surowców i półproduktów, opóźnień w ich dostawach (widzieliśmy to w PMI) oraz wzrostu ich kosztów” – ekspert Departament Analiz Makroekonomicznych Banku Pekao Piotr Bartkiewicz
„W kolejnych miesiącach czeka nas dalsza normalizacja rocznej dynamiki produkcji w kierunku 10-procentowego trendu. Konsekwencją silnego popytu i ograniczeń podażowych jest globalny wzrost cen w przetwórstwie. Inflacja PPI może naszym zdaniem sięgnąć w tym roku 9% r/r” – analitycy PKO Banku Polskiego
Poniżej przedstawiamy najciekawsze wypowiedzi ekonomistów in extenso:
„Produkcja przemysłowa zanotowała kolejny silny wzrost w czerwcu. Niższa dynamika względem maja to efekt czysto statystyczny. Przemysł będzie dalej napędzać polską gospodarkę w drugiej połowie roku. Produkcja przemysłowa wzrosła w czerwcu o 18,4%r/r, tj. nieco poniżej mediany rynkowych prognoz (19%). Komentarz GUS wskazuje, że najsilniej wzrosła produkcja trwałych dóbr konsumpcyjnych oraz dóbr zaopatrzeniowych. Jest to częściowo efekt statystyczny, ponieważ porównanie następuję względem miesięcy słabszej dynamiki. Największy wzrost aktywności obserwujemy w sektorach odpowiadających za produkcję komputerów i elektroniki (+47,5%) oraz urządzeń elektrycznych (+38,3%). Tym samym aktywność krajowych przedsiębiorstw dalej jest stymulowana przez popyt zewnętrzny. Przemysł będzie napędzać polską gospodarkę w drugiej połowie roku. W lipcu wzrost wyniesie ok. 10%, a w kolejnych miesiącach dynamika będzie stabilizować się ze względu na wygasanie efektów statystycznych. Pomimo to sytuacja tej części gospodarki jest dobra – miesięczny Indeks Koniunktury PIE i BGK wskazuje na rekordowy optymizm przedsiębiorców w branży produkcyjnej. Ożywienie jest szczególnie widoczne w segmencie dużych i średnich przedsiębiorstw. Nie dociera jednak do mniejszych firm, w których obserwujemy niewielkie pogorszenie nastrojów. Indeks PPI wzrósł do 7%r/r (konsensus 6,8%). Za wzrost cen odpowiadają przede wszystkich branże związane z wydobyciem i przetwarzaniem surowców tj. górnictwo, produkcja koksu i ropy naftowej oraz metali. Bezpośrednim skutkiem tego zjawiska będzie wzrost kosztów transportu. Dotychczas jego wpływ na wahania cen towarów przemysłowych był stosunkowo łagodny i ujawniał się po długich okresach. Także obecnie wzrost cen towarów przetworzonych jest wyraźnie mniejszy, pomimo że wahania cen surowców są rekordowe – dynamika indeksu w ostatnich dwóch miesiącach była największa od stycznia 2012 roku” – analityk zespołu makroekonomii PIE Marcin Klucznik.
„W czerwcu produkcja sprzedana przemysłu wzrosła o 18,4%r/r wobec 29,8%r/r w maju. Wynik był nieco niższy niż wskazywał konsensus rynkowy i nasza prognoza. W ujęciu r/r wysokie, choć wyraźnie niższe niż przed miesiącem, tempa wzrostu wciąż notują producenci z relatywnie większym udziałem sprzedaży ekspertowej. Produkcja pojazdów samochodowych wzrosła o 17,4%r/r (w maju o 103,9%r/r), komputerów o 47,5% (w maju o 70,2,4%), mebli o 13%r/r (w maju o 41,8%r/r). Produkcja dóbr konsumpcyjnych trwałych zwiększyła się o 24,7%r/r, dóbr inwestycyjnych o 18,8%, a zaopatrzeniowych o 23,9%. Wysokie tempa roczne wciąż obciążone są efektami niskiej bazy z ubiegłego roku. Ten czynnik wprawdzie stopniowo wygasa. Jednak więcej informacji o bieżących tendencjach w przemyśle niosą dynamiki miesięczne po oczyszczeniu z wpływu czynników sezonowych. W takim ujęciu przemysł w czerwcu odnotował wzrost o 0,2%m/m wobec 0,8% w maju. Wynik ten wyraźnie pokazuje na słabnący impet wzrostu produkcji. Ciążą utrzymujące się zaburzenia w łańcuchach logistycznych. Na razie w Polsce udaje się to równoważyć reaktywnie dużym zróżnicowaniem produkcji. Struktura wzrostu produkcji sugeruje rosnącą rolę popytu krajowego. Wskazywały na to też badania koniunktury, pokazujące silny wzrost zamówień krajowych. Efekt otwarcia gospodarki postępuje. Naszym zdaniem silne odbicie popytu krajowego pozwoli domknąć ujemną w Polsce lukę popytową na przełomie 2021/2022. Lipcowa projekcja NBP jest tu nawet bardziej optymistyczna. Zdaniem ekspertów banku centralnego luka popytowa po stronie dodatniej zacznie kumulować się już od 3kw21. To czynnik proinflacyjny. W tym roku nie będzie jeszcze stanowił dużej presji, wciąż na inflację w większym stopniu powinny oddziaływać czynniki podażowo-regulacyjne. W większym stopniu ujawni się on jednak od przyszłego roku wspierany podwójnym impulsem budżetowym (inwestycje z Funduszu Odbudowy i zmiany podatkowe z Polskiego Ładu). Zaburzenia w łańcuchach dostaw generują rosnącą presję kosztową. Rosnący na efekcie otwarcia popyt napotyka na bariery po stronie podażowej. Skutkiem są m.in. rosnące koszty komponentów produkcji, transportu, czy pracy. Wysoka presja kosztowa w warunkach utrzymującego się popytu prowadzi do wzrostu cen wyrobów gotowych. W czerwcu inflacja PPI w Polce przyspieszyła do 7,0%r/r z 6,6% w maju (po korekcie z 6,5%). Silny wzrost kontynuują ceny w przetwórstwie przemysłowym, 6,9%r/r wobec 6,4% w poprzednim miesiącu. To drugi, obok odbicia popytu czynnik, który w przyszłym roku będzie generował presję na wzrost CPI. Nasze modele wskazują, że najsilniejszy statystycznie wpływ zmian PPI na CPI ma opóźnienie ok. 2-3 kwartałów” – starszy ekonomista ING Banku Dawid Pachucki
„W czerwcu produkcja sprzedana przemysłu wzrosła o 18,4% r/r, nieco powyżej oczekiwań (18% r/r), ale słabiej od naszych prognoz (+21% r/r). Decydującym czynnikiem powodującym wyhamowanie względem maja (+29,8% r/r) była oczywiście zeszłoroczna baza statystyczna, która zdjęła z dynamiki rocznej produkcji kolejne 10 pkt. proc. Po wyłączeniu czynników kalendarzowych i sezonowych (s.a.) produkcja wzrosła o 0,2% m/m, co jest wynikiem niezłym i plasującym produkcję komfortowo powyżej wieloletniego trendu. Tym niemniej, wynik czerwca prawdopodobnie jest nieco zawyżony przez znaczący wzrost produkcji energii elektrycznej (konsekwencja bardzo ciepłego czerwca) i szczegółowe dane pokażą stagnację przetwórstwa przemysłowego w ujęciu m/m s.a. Atrybucja rozczarowań w danych z jednego miesiąca jest zawsze trudna, przypuszczamy jednak, że w niektórych sektorach mogą być widoczne realne konsekwencje ograniczeń podażowych w postaci braku komponentów, surowców i półproduktów, opóźnień w ich dostawach (widzieliśmy to w PMI) oraz wzrostu ich kosztów. Niedobór mikroprocesorów wyhamowywał produkcję w motoryzacji od wielu miesięcy i czerwiec b.r. nie jest pod tym względem odmienny – produkcja samochodów i części w Polsce nie wzrosła naszym zdaniem od listopada. Spoglądając szerzej, problem braków komponentów, surowców, etc. nigdy wcześniej nie był tak dotkliwy, jak w ostatnich miesiącach. Odsetek przedsiębiorstw przemysłowych raportujących to jako barierę działalności jest od pewnego czasu rekordowy . Druga z dzisiejszych publikacji ujawnia konsekwencje nominalne obserwowanych problemów podażowych – ceny produkcji sprzedanej przemysłu przyspieszyły z 6,6 do 7,0% r/r (w przetwórstwie z 6,4 do 6,9% r/r), bijąc po raz kolejny oczekiwania i naszą prognozę (odpowiednio, 6,6 i 6,8% r/r). Jest to najszybszy wzrost cen produkcji sprzedanej przemysłu od początku 2012 r. Jak zwróciliśmy uwagę w poniedziałkowym raporcie, czerwiec przyniósł pewnego rodzaju zagadkę dotyczącą zachowania cen wyrobów przemysłowych z koszyka bazowego CPI. Wbrew trendom globalnym i wskazaniom „miękkich” indeksów, wyhamowały one w sposób zauważalny. Dzisiejsze dane PPI tylko wzmacniają tę zagadkę, sugerując przejściowy i przypadkowy charakter czerwca w CPI. Będziemy te trendy w kolejnych miesiącach śledzić z uwagą. W najbliższych miesiącach w polskim przemyśle prawdopodobnie nie zobaczymy znaczących zmian. Produkcja przemysłowa powinna poruszać się zgodnie z dotychczasową trajektorią, „gubiąc” jesienią wszystkie nagromadzone w dynamice rocznej pkt. proc. związane z zeszłoroczną, pandemiczną bazą. Kluczowym czynnikiem pozostaje zbilansowanie rynków dotkniętych przez niedobór podaży, który z uwagi na rozprzestrzenianie się wariantu Delta może potrwać nieco dłużej. Zbilansowanie to odbędzie się w pierwszej kolejności przez wyższe ceny, później dopiero przez inwestycje. Dzisiejszy odczyt wpisuje się w naszą prognozę wzrostu PKB o ponad 11% r/r w II kwartale. Jutrzejsze dane z budownictwa i handlu będą tutaj wisienką na torcie” – ekspert Departament Analiz Makroekonomicznych Banku Pekao Piotr Bartkiewicz
„W czerwcu obniżenie dynamiki produkcji sprzedanej przemysłu było powszechnie oczekiwane za sprawą wyższej bazy odniesienia – efektu odradzania się aktywności w przemyśle od maja, po gwałtownym jej osłabieniu w marcu i kwietniu 2020 r. (w początkowym okresie pandemii). W dalszym ciągu jednak przed rokiem w II kw. produkcja utrzymywała się jeszcze bardzo słaba, co wpłynęło na utrzymanie w czerwcu tego roku wciąż bardzo wysokiej rocznej dynamiki produkcji. W samym czerwcu w ujęciu zmian miesięcznych, oczyszczonych z sezonowości produkcja lekko wzrosła (o 0,2% m/m), nieznacznie poniżej naszej prognozy, co jest już wyraźnie słabszym wynikiem, wobec wzrostów notowanych w poprzednich miesiącach. Oczywiście dane z jednego miesiąca nie są wystarczające, aby jednoznacznie zakładać spowolnienie aktywności w przemyśle, niemniej stopniowe wyhamowanie wzrostów produkcji widoczne jest już od ok. 2 – 3 miesięcy, a dane czerwcowe w wskazują na nasilenie tego trendu. Struktura danych w poszczególnych sekcjach oraz działach przetwórstwa przemysłowego w ujęciu rocznej dynamiki (póki co dysponujemy tylko tymi danymi) jest pochodną baz odniesienia tj. sytuacji w przemyśle z okresu przyspieszenia aktywności, po jej marcowym i kwietniowym silnym spadku. Te efekty przekładają się z jednej strony wciąż na utrzymanie najwyższych dynamik wzrostu w działach o wysokim udziale eksportu (wzrost produkcji komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych o 47,5%, urządzeń elektrycznych o 38,6% r/r oraz maszyn i urządzeń o 20% r/r). Te działy ucierpiały bowiem najsilniej w II kw. 2020 r., jednocześnie dynamiki w tych działach przetwórstwa obniżają obecnie się najszybciej (z bardzo wysokich poziomów), z uwagi na szybkie odrabianie produkcji w tych obszarach w maju i czerwcu 2020 r. Wydaje się (nie dysponujemy jeszcze dokładnymi danymi), że w ujęciu zmian miesięcznych (po oczyszczeniu z wahań sezonowych) najwyższe wzrosty mogą obecnie notować działy o wysokim udziale produkcji na potrzeby budownictwa (produkcja metali, wyrobów z metali, wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych), co byłoby spójne z sygnalizowanym wyraźnym ożywieniem aktywności w sektorze budowlanym. Przy generalnym ożywieniu aktywności gospodarczej w czerwcu utrzymywała się podwyższona dynamika produkcji w sekcji wytwarzanie i zaopatrywanie w energię elektryczną, gaz, parę wodną i gorącą wodę. Z działów silniej dotkniętych pandemią i jednocześnie notujących dynamiczne ożywienie na przełomie II i III kw. 2020 r. obecnie silniej obniżają się wyniki w produkcji mebli (13% w czerwcu wobec 41,8% r/r w maju i 125,7% r/r w kwietniu) oraz w motoryzacji (17,4% r/r, wobec blisko 104% r/r w maju i 370% r/r w kwietniu). Produkcja mebli jest najprawdopodobniej przykładem wygasania popytu na towary trwałego użytku wraz z silnym nasyceniem tymi zakupami w okresach wzmożonych restrykcji epidemicznych oraz w warunkach obecnie otwierających się usług i przekierowania wydatków gospodarstw domowych z towarów na usługi. W przypadku motoryzacji nie można wykluczyć, że w większym stopniu ten dział dotykają problemy podażowe zawiązane z brakiem chipów oraz z ograniczeniami w globalnym handlu (zatory w transporcie morskim, lockdowny w Południowej Azji). Właśnie te efekty podażowe mogą przekładać się na nieco silniejsze osłabienie aktywności w przemyśle. Choć będą one miały zapewne efekt jedynie okresowy, to łącznie w kolejnych miesiącach oczekujemy utrzymania trendu spadkowego produkcji w warunkach stopniowego wyhamowania dotychczasowych bardzo dobrych wyników przemysłu. Zakładane od II poł. roku silniejsze ożywienie w usługach może przekładać się na relatywne ograniczenie popytu na towary vs. usługi. Ponadto choć solidne dane w globalnym przemyśle utrzymują się, to pojawiają się już pierwsze oznaki hamowania tej aktywności, póki co najsilniejsze w Chinach. Jeszcze w lipcu dla zmian produkcji w ujęciu rocznym kluczowe będą efekty bazy odniesienia, które poskutkują skokowym obniżeniem dynamiki produkcji w kierunku 11% r/r. W kolejnych miesiącach oczekujemy już mniejszej zmienności tych danych i stopniowego spadku produkcji do lekko poniżej 10% r/r w IV kw. 2021 r.”- ekonomistka BOŚ Banku Aleksandra Świątkowska.
„Produkcja przemysłowa w czerwcu wzrosła o 18,4% r/r (PKO: 17,7% r/r, kons.: 19,0% r/r) po wzroście o 29,8% r/r w maju. Wyhamowanie w porównaniu z poprzednim miesiącem wynikało z wzrostu bazy – w maju/czerwcu minionego roku produkcja dynamicznie odrabiała pandemiczne straty i w czerwcu 2020 odnotowała już nawet pierwszy popandemiczny wzrost r/r. Odsezonowana produkcja wzrosła o 0,2% w porównaniu z majem (+18,6% r/r), a jej poziom wyraźnie przekracza trend sprzed pandemii. Przy neutralnym wpływie liczby dni roboczych ożywienie w produkcji w czerwcu było szerokie, a wzrost w ujęciu rok do roku dotyczył 32 z 34 działów przemysłu. Spadki dotyczyły produkcji skór i górnictwa. Liderami wzrostu w ujęciu rok do roku są branże z dużą ekspozycją eksportową (produkcja komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych: +47,5%, urządzeń elektrycznych: +38,6%, metali: +30,6%) co potwierdza siłę popytu eksportowego. W porównaniu z poprzednim miesiącem mocno spowolniło tempo wzrostu produkcji pojazdów, do 17,4% r/r ze 103,9% r/r w maju – zmiana ta odzwierciedla głównie efekt bazy statystycznej, jednak produkcja w sektorze znajduje się też pod presją braku komponentów produkcyjnych. W czerwcu najsilniej rosła produkcja trwałych dóbr konsumpcyjnych (+24,7% r/r), na które wzrósł popyt w czasie pandemii. Potwierdzeniem siły globalnych łańcuchów dostaw jest wzrost produkcji dóbr zaopatrzeniowych (+23,9% r/r) oraz inwestycyjnych (+18,8% r/r). Inflacja PPI wzrosła w czerwcu do 7,0% r/r z 6,6% r/r w maju i osiągnęła najwyższy poziom od stycznia 2012. Widać narastającą presję cenową – inflacja bazowa PPI wzrosła do 4,6% r/r, co wspiera oczekiwania na wysoką inflację bazową CPI. Naszym zdaniem to jeszcze nie koniec wzrostu inflacji PPI. Inflację PPI będą pchać w górę: „relatywnie” niska baza z ubiegłego roku, rosnące ceny energii oraz problemy z dostępem do surowców, które ograniczają podaż wyrobów finalnych, co przy utrzymującym się wysokim popycie prowadzi do narastania presji cenowej. W kolejnych miesiącach czeka nas dalsza normalizacja rocznej dynamiki produkcji w kierunku 10-procentowego trendu. Konsekwencją silnego popytu i ograniczeń podażowych jest globalny wzrost cen w przetwórstwie. Inflacja PPI może naszym zdaniem sięgnąć w tym roku 9% r/r” – analitycy PKO Banku Polskiego
Źródło: ISBnews
