PKB Polski wzrośnie o 3,7% r/r w 2026 r. wobec 3,6% w br., wynika z publikacji „Kurier ekonomiczny ING: Prognozy na 2026”, przygotowanej przez Biuro Analiz Makroekonomicznych w ING Banku Śląskim. Ekonomiści banku spodziewają się też obniżek stóp procentowych do 3,25% do końca 2026 r.
„Polska gospodarka pozostaje liderem wzrostu w UE, pomimo wielu przeciwności. W 2025 roku urosła 3,6% r/r, przy stagnacji w Niemczech i regionie. Polska rośnie pomimo opóźniającego się odbicia inwestycji finansowanych z KPO. W 2025 roku motorem PKB była konsumpcja, która wypełniła lukę po słabych inwestycjach. Po stronie podażowej gospodarki, lukę po słabym przemyśle wypełniły nowoczesne usługi. To nietypowy cykl gospodarczy. Po dwóch latach wzrostu (2024-25) obserwujemy spadek zatrudnienia, m.in. w działach, gdzie spada produkcja. To nie jest gospodarka, która generuje presję inflacyjną” – czytamy w opracowaniu
„W 2026 roku oczekujemy tempa PKB na poziomie 3,7% r/r i bardziej zdywersyfikowanego wzrostu. Aby utrzymać ponad 3-proc. wzrost konsumpcji potrzebny będzie spadek stopy oszczędzania, bo tempo dochodów wyhamuje z 5,3% do 2,0%. Oczekujemy jednak wsparcia konsumpcji i inwestycji w oparciu o dotacje unijne. Ich łączny wzrost (bez pożyczek) to 0,8 pkt proc. do 3,0% PKB w 2026. Zakładamy, że około 0,5% PKB z grantów KPO efektywnie wesprze PKB w 2027 i nie będzie efektu załamania inwestycji w 2027. Dodatkowo, ruszy finansowanie w oparciu o tanie pożyczki z KPO (29,4mld euro vs 25,3 mld euro z grantów)” – napisali ekonomiści ING.
Ponadto widzą kilka czynników, które powodują, że inflacja pozostanie niska, pomimo solidnego wzrostu PKB na tle UE. Te powody to:
– Polska notuje niższe tempo PKB niż w przeszłości, a dodatkowo gospodarka unika boomu konsumpcyjnego, inaczej niż w ostatnich latach,
– ostrożna polityka dochodowa (3-proc. wzrost pensji minimalnej vs ok. 20% w 2023-2024, brak nowych świadczeń socjalnych w 2026 roku) nie pozwala na tak łatwe podnoszenie cen, jak w latach 2022-2025,
– obecny cykl ma niską pracochłonność, a ważnym motorem wzrostu PKB są nowoczesne (mało pracochłonne) usługi, a nie przemysł. Ten boryka się z presją niskich marż i pogorszeniem konkurencyjności, co także oznacza spadek tempa płac w 2026 roku do około 5,5%. To poziom zgodny z celem inflacyjnym NBP,
– presja konkurencyjna z Chin jest większa niż w latach wcześniejszych,
– restrykcyjność polityki pieniężnej jest wyższa niż sugeruje realna stopa, bo realna aprecjacja PLN jest największa od lat 2004-2008, wymieniono.
„Dlatego spodziewamy się cięć stóp do poziomu 3,25%, do końca 2026 z ryzykiem po niższej stronie” – wskazano w opracowaniu.
Ekonomiści ING napisali też, że Polska jest krajem bardzo wysokiego deficytu budżetowego. Dostosowanie fiskalne jest mało realne, jednocześnie badania opinii, którymi posługują się politycy pokazują zaniepokojenie Polaków stanem finansów publicznych. Dlatego kampania wyborcza 2027 będzie zdecydowanie mniej hojna socjalnie. W 2026 roku Polska ma do sfinansowania ponownie rekordowe potrzeby pożyczkowe netto, tj. 300 mld zł. Ożywienie kredytowe oznaczać będzie mniejszy organiczny wzrost oszczędności sektora bankowego, a to główny kupujący POLGBs. Jednak Polska będzie beneficjentem napływu znacznych zagranicznych oszczędności w postaci środków z KPO, funduszy strukturalnych oraz SAFE. Te środki wymieniane są poza rynkiem, co zwiększa bazę monetarną i utrzymuje nadpłynność sektora.
„Widzimy dalsze zawężenie spreadu POLGBs do Bunda, a może również IRS” – dodano.
„Możliwe głębsze cięcia stóp Fed oraz dalsze osłabienie dolara, powinny przywrócić napływy kapitału na rynki wschodzące, po niemal straconej dekadzie. Polska wyróżnia się wciąż solidnym wzrostem PKB, ma nadwyżkę rachunku bieżącego (łącznie z rachunkiem kapitałowym), co powinno zrównoważyć dalsze cięcia stóp NBP i pozwolić na utrzymanie silnej pozycji złotego” – zakończono we wnioskach z raportu.
Źródło: ISBnews
