Rząd planuje przyjęcie projektu nowelizacji prawa restrukturyzacyjnego w III kw. Jego celem jest dopełnienie wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, wynika z wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów.
Państwa członkowskie były zobowiązane są do przyjęcia przepisów wdrażających dyrektywę do 2022 r.
Dyrektywa ma na celu ujednolicenie regulacji dotyczących postępowań restrukturyzacyjnych w krajach członkowskich w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Postępowanie restrukturyzacyjne ma umożliwić przedsiębiorcom znajdującym się w trudnej sytuacji kontynuowanie prowadzonej działalności oraz przeciwdziałać likwidacji miejsc pracy.
Ponadto założeniem było szybkie określenie trudności przedsiębiorcy związanych z płynnością finansową, a następnie działań naprawczych, o ile są one możliwe i słuszne.
Chodzi o zapewnienie państwom członkowskim dostępu do tzw. narzędzi wczesnego ostrzegania, które mogą obejmować:
– mechanizmy alarmowe w przypadkach, gdy dłużnik nie dokonał określonych rodzajów płatności;
– usługi doradcze świadczone przez organizacje publiczne lub prywatne;
– zachęty w ramach prawa krajowego dla osób trzecich posiadających stosowne informacje dotyczące dłużnika, takich jak księgowi, organy podatkowe lub organy ds. zabezpieczenia społecznego, aby podmioty te sygnalizowały dłużnikowi niekorzystne zmiany.
Zgodnie z przepisami dyrektywy, państwa członkowskie zapewniają, aby niewypłacalni przedsiębiorcy mieli dostęp do co najmniej jednego rodzaju postępowania, które może prowadzić do całkowitego umorzenia długów. Całkowite umorzenie długów oznacza „uniemożliwienie egzekucji od przedsiębiorców ich niespłaconych zobowiązań podlegających umorzeniu lub umorzenie niespłaconych zobowiązań podlegających umorzeniu jako takich, w ramach postępowania, które mogłoby obejmować sprzedaż majątku lub plan spłaty wierzycieli”.
Proponowane zmiany mają na także na celu unowocześnienie regulacji z zakresu prawa restrukturyzacyjnego i upadłościowego oraz wyeliminowanie nieprawidłowości w procesie wyboru doradców restrukturyzacyjnych do pełnienia funkcji nadzorcy, zarządcy lub syndyka.
Rozwiązania, planowane w projekcie:
Objęcie układem z mocy prawa wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo – usunięcie wątpliwości interpretacyjnych;
– rozszerzenie katalogu dokumentów dołączanych przez dłużnika do wniosku o otwarcie postępowania upadłościowego m.in. o informacje dotyczące wpływu otwarcia tego postępowania na zatrudnienie w przedsiębiorstwie dłużnika oraz wskazanie podmiotów, których plan restrukturyzacji nie dotyczy wraz ze wskazaniem przyczyn nieobjęcia ich planem;
– modyfikacja mechanizmu zatwierdzania układu wbrew sprzeciwowi grupy wierzycieli pozwalającej sądowi na zatwierdzenie układu, który nie uzyskał poparcia wszystkich grup wierzycieli, ale który pozwoli w większym stopniu zaspokoić roszczenia wierzycieli;
– jednolite uregulowanie wstrzymania indywidualnych czynności egzekucyjnych wobec dłużnika w okresie od otwarcia postępowania z zakresu restrukturyzacji zapobiegawczej do chwili zawarcia układu (wprowadzenie zawieszenia czynności egzekucyjnych ex lege na okres 4 miesięcy od dnia otwarcia postępowania oraz instytucji przedłużenia tego zawieszenia przez sąd, na dalszy okres, łącznie nieprzekraczający 12 miesięcy);
– doprecyzowanie zasad uwzględniania przez sąd dowodu z opinii biegłego w postępowaniu restrukturyzacyjnym;
– doprecyzowanie ochrony nowego oraz przejściowego finansowania dłużnika w toku postępowania restrukturyzacyjnego;
– wzmocnienie ochrony transakcji, które były racjonalne i niezwłocznie konieczne do negocjowania planu restrukturyzacji poprzez zagwarantowanie, że nie będą one mogły zostać uznane za bezskuteczne, nieważne lub niepodlegające wykonaniu z tego powodu, że dokonano ich ze szkodą dla ogółu wierzycieli.
Źródło: ISBnews
